В онази тиха нощ, когато небето бе по-дълбоко от всякога, а звездите сякаш шепнеха помежду си, едно малко момиче пътуваше по езерото на времето. Лодката не се движеше сама.Шест бели лебеда, с корони от златна светлина, я теглеха напред – бавно, спокойно, сякаш знаеха пътя отдавна. До нея седеше старецът.С лула в ръка и усмивка, която не бързаше за никъде. …
Прочетете повече »
www.prikazki.com ЦАРСТВОТО НА ПРИКАЗКИТЕ